MIFID

Dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych (dalej „MIFID” skrót od angielskiego zwrotu Market in Financial Instruments Directive).
Jednym z głównych celów MIFID jest ochrona interesu klientów oraz standaryzacja poziomu tej ochrony w zależności od kategorii klienta (detaliczny, profesjonalny, uprawniony kontrahent).
MIFID został implementowany do polskiego porządku prawnego Ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi oraz jej aktami wykonawczymi.

Akty wspólnotowe składające się na MIFID:

• Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/39/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych.
• Dyrektywa Komisji nr 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzająca środki wykonawcze do dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez przedsiębiorstwa inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże Dyrektywy.
• Rozporządzenie Komisji nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 r. wprowadzające środki wykonawcze do Dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zobowiązań przedsiębiorstw inwestycyjnych w zakresie prowadzenia rejestrów, sprawozdań z transakcji, przejrzystości rynkowej, dopuszczania instrumentów finansowych do obrotu oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże Dyrektywy.

Akty prawa lokalnego wdrażające MIFID w firmach inwestycyjnych:

• Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (dalej „Ustawa obrocie instrumentami finansowymi”)
• Akty wykonawcze do Ustawy w tym, w szczególności:
  • Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 listopada 2009 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków technicznych i organizacyjnych dla firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, i banków powierniczych oraz warunków szacowania przez dom maklerski kapitału wewnętrznego.
  • Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2009 r. w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych, banków, o których mowa w art. 70 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz banków powierniczych (dalej „Rozporządzenie w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych”).

INFORMACJE DOTYCZĄCE DOMU MAKLERSKIEGO BANKU HANDLOWEGO S.A.

Dom Maklerski Banku Handlowego S.A. („DMBH”) jest podmiotem zależnym Banku Handlowego w Warszawie S.A.

Siedziba i adres

Dom Maklerski Banku Handlowego S.A.
ul. Senatorska 16, 00-923 Warszawa
Telefon + 48 22 690 39 44
Faks: + 48 22 690 39 43
e-mail:
www.dmbh.pl

Nadzór DMBH prowadzi działalność na podstawie zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (obecnie Komisja Nadzoru Finansowego). DMBH podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego z siedzibą w Warszawie, ul. Plac Powstańców Warszawy 1.

Zakres świadczonych usług
DMBH świadczy następujące usługi:
1. przyjmowanie i przekazywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych;
2. wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych na rachunek klienta;
3. nabywanie lub zbywanie instrumentów finansowych na własny rachunek;
4. oferowanie instrumentów finansowych;
5. świadczenie usług w wykonaniu zawartych umów o subemisje inwestycyjne i usługowe lub zawieranie i wykonywanie innych umów o podobnym charakterze, jeżeli ich przedmiotem są instrumenty finansowe;
6. sporządzanie analiz inwestycyjnych, analiz finansowych oraz innych rekomendacji o charakterze ogólnym dotyczących transakcji w zakresie instrumentów finansowych;
7. przechowywanie i rejestrowanie zmian stanu posiadania instrumentów finansowych w tym prowadzenie rachunków papierów wartościowych oraz rachunków pieniężnych;
8. doradztwo dla przedsiębiorstw w zakresie struktury kapitałowej, strategii przedsiębiorstwa lub innych zagadnień związanych z taką strukturą lub strategią;
9. doradztwo i inne usługi w zakresie łączenia, podziału oraz przejmowania przedsiębiorstw;
10. świadczenie usług dodatkowych związanych z subemisją usługową lub inwestycyjną;
11. wymiana walutowa w przypadku, gdy jest to związane z działalnością maklerską w zakresie wskazanym w pkt 1-6 powyżej.

Kanały komunikacji:
Klient może kontaktować się z DMBH osobiście w Punkcie Obsługi Klienta, ul Senatorska 16, 00-923 Warszawa, za pośrednictwem kanałów elektronicznych (internet, telefon) oraz za pośrednictwem Punktów Przyjmowania Zleceń podmiotów, z którymi DMBH ma zawartą umowę na wykonywanie zleceń.
Kontakt do Telecentrum: +48 22 690 11 11 lub 0 801 32 2484 w. 4 połączenie z domem maklerskim.
Internet: https://online.dmbh.pl

DMBH kontaktuje się z Klientem sposób określony w umowie zawartej z Klientem lub w regulaminie. Sposoby przekazywania zleceń reguluje zawarta z Klientem umowa i właściwy regulamin.

Języki, w których DMBH świadczy usługi:
DMBH świadczy usługi dla klientów detalicznych w języku polskim. Wybrane informacje lub dokumenty mogą być przekazywane klientom detalicznym na ich prośbę w języku angielskim.

DMBH świadczy usługi dla klientów instytucjonalnych w języku polskim i / lub angielskim.

Inne informacje:
DMBH jest członkiem Izby Domów Maklerskich oraz podlega zasadom Kodeksu Dobrych Praktyk Domów Maklerskich.

DZIAŁANIE ZA POŚREDNICTWEM AGENTA
W zakresie dotyczącym wybranych czynności DMBH działa za pośrednictwem zarejestrowanego agenta firmy inwestycyjnej (Bank Handlowy w Warszawie S.A.)

ZASADY OCHRONY AKTYWÓW KLIENTA
DMBH jest uczestnikiem systemu rekompensat utworzonego przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. w celu zabezpieczenia aktywów klientów. Celem systemu rekompensat jest zapewnienie inwestorom wypłat środków pieniężnych do wysokości określonej ustawą o obrocie instrumentami finansowymi oraz zrekompensowanie wartości utraconych instrumentów finansowych, zgromadzonych przez nich w domach maklerskich, w tym w ich oddziałach poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z tytułu świadczonych na ich rzecz usług w przypadku:
1) ogłoszenia upadłości domu maklerskiego, lub
2) prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek tego domu maklerskiego nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub
3) stwierdzenia przez KNF, że dom maklerski nie jest w stanie, z powodów ściśle związanych z sytuacją finansową, wykonać ciążących na nim zobowiązań wynikających z roszczeń inwestorów i nie jest możliwe ich wykonanie w najbliższym czasie.

System rekompensat zabezpiecza wypłatę środków klienta, pomniejszonych o należności DMBH od klienta z tytułu świadczonych usług, według stanu z dnia zaistnienia jednego z powyższych przypadków, do wysokości równowartości w złotych 3 000 EUR – w 100% wartości środków objętych systemem rekompensat oraz 90% nadwyżki ponad tę kwotę, jednak nie więcej niż równowartość w złotych 22 000 EUR.

PRZECHOWYWANIE AKTYWÓW KLIENTA
DMBH przechowuje aktywa klientów w sposób umożliwiający w każdej chwili wyodrębnienie aktywów przechowywanych na rzecz jednego klienta od aktywów innego klienta oraz od aktywów własnych DMBH
Środki pieniężne klientów deponowane są na rachunkach prowadzonych na rzecz DMBH przez bank krajowy wybrany przez DMBH z zachowaniem należytej staranności (Bank Handlowy w Warszawie S.A.).
Środki pieniężne zapisane na rachunkach prowadzonych przez bank są przedmiotem lokat typu overnight i są oprocentowane zgodnie z odrębnymi umowami zawartymi przez DMBH z tym bankiem.
Zasady ewentualnej odpowiedzialności DMBH za działania lub zaniechania wskazanego powyżej banku mogą wynikać z obowiązujących przepisów prawa lub umów łączących DMBH z tym bankiem. Należy liczyć się z ryzykiem niewypłacalności tego banku, której konsekwencje określone są we właściwych przepisach prawa.
Instrumenty finansowe będące przedmiotem obrotu na krajowym rynku regulowanym przechowywane są w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych na rachunku prowadzonym na rzecz klientów DMBH.
DMBH lub podmiotowi przechowującemu środki pieniężne lub instrumenty finansowe klientów mogą przysługiwać określone prawa do instrumentów finansowych lub środków pieniężnych klienta, w tym w szczególności prawo do zaspokojenia roszczeń DMBH lub podmiotu przechowującego z oznaczonych instrumentów finansowych lub środków pieniężnych, o ile takie prawa są zastrzeżone w umowie z klientem, regulaminie świadczenia danej usługi lub obowiązujących przepisach prawa.

KLASYFIKACJA KLIENTÓW – OGÓLNE ZASADY
W celu zapewnienia właściwego poziomu ochrony DMBH klasyfikuje swoich klientów w oparciu o kryteria określone w przepisach prawa.

DMBH klasyfikuje Klientów na podstawie

• dostępnych DMBH informacji dotyczących klienta, a wynikających w szczególności z dotychczasowej współpracy z klientem;
• informacje dostarczonych przez klienta lub potencjalnego klienta.

DMBH kwalifikuje klientów do kategorii klientów detalicznych lub profesjonalnych. Spośród klientów profesjonalnych Dom Maklerski wydziela grupę uprawnionych kontrahentów.

Najwyższy poziom ochrony przysługuje klientom detalicznym, a najniższy – uprawnionym kontrahentom.

Kategoria	Opis	Poziom ochrony
Uprawnieni kontrahenci	Klienci profesjonalni działający w obszarze sektora finansowego, posiadający doświadczenie i wiedzę pozwalające na podejmowanie decyzji inwestycyjnych i spełniający kryteria określone w Ustawie o obrocie instrumentami finansowymi oraz w Rozporządzeniu w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych	Najniższy poziom ochrony. Zwolnienia ze stosowania wymogów MIFID dotyczą m.in. realizowania zleceń w imieniu klientów, zawierania transakcji na własny rachunek, otrzymywania i przekazywania zleceń, w tym: odpowiedniości usługi/transakcji, zachęt, zakresu informacji udzielanej przed świadczeniem usługi, raportów dla klientów, najlepszej realizacji zleceń (best ex), trybu obsługi i przekazywania zleceń.
Klienci profesjonalni	Klienci posiadający doświadczenie i wiedzę w zakresie usług inwestycyjnych, będący w stanie podejmować samodzielnie decyzje inwestycyjne i ocenić ryzyko oraz spełniający kryteria określone w Ustawie o obrocie instrumentami finansowymi oraz w Rozporządzeniu w sprawie trybu i warunków postępowania firm inwestycyjnych	Niższy poziom ochrony w stosunku do klienta detalicznego, co przejawia się np. w zakresie i formie przekazywanych informacji, który jest mniejszy i może podlegać indywidualnym uzgodnieniom.
Klienci detaliczni	Klienci, którzy nie należą do żadnej z powyższych grup	Pełen poziom ochrony wynikający z przepisów prawa, w ramach którego DMBH zobowiązuje się do świadczenia usług w sposób przejrzysty oraz sformalizowany przejawiający się w szczególności w: - świadczeniu usług maklerskich każdorazowo na podstawie regulaminu świadczenia usługi (z wyjątkami wynikającymi z przepisów prawa) - zawieraniu umów z klientem detalicznym w formie pisemnej pod rygorem nieważności, - badaniu poziomu wiedzy klienta przed zawarciem Umowy oraz określaniu adekwatności usługi na podstawie otrzymanych od klienta informacji jak również ostrzeżenia o nieadekwatności usługi oraz ryzyku związanym z inwestowaniem instrumenty finansowe na podstawie Umowy zawartej z DMBH - określonego trybu i sposobu przygotowywania oraz przekazywania informacji marketingowej - okresowego oraz sformalizowanego w formie przekazywania raportów z działaności klienta detalicznego - określonych zasad przechowywania i rejestrowania instrumentów finansowych oraz prowadzenia rachunków pieniężnych - działania do na warunkach najbardziej korzystnych dla klienta (best ex)obejmującego przyjęcie polityki wykonywania zleceń

Zmiana kategorii możliwa jest:

• na wyższą kategorię (z niższym poziomem ochrony) – na żądanie klienta;
• na niższą kategorię– na żądanie klienta;
• na niższą / wyższą kategorię– z inicjatywy DMBH.

Klient ma prawo zażądać zmiany kategorii we wskazanym przez siebie zakresie. Żądanie wymaga formy pisemnej.

OGÓLNE INFORMACJE O POLITYCE PRZECIWDZIAŁANIA KONFLIKTOM INTERESÓW W DOMU MAKLERSKIM BANKU HANDLOWEGO S.A.
DMBH w celu zarządzania potencjalnymi lub rzeczywistymi konfliktami interesów wdrożył Regulamin zarządzania konfliktem interesów w DMBH SA.

Konflikt interesów są to znane DMBH okoliczności, które mogą doprowadzić do powstania sprzeczności między interesem DMBH lub spółki z grupy kapitałowej, osoby powiązanej z DMBH (o której mowa w pkt. 5 poniżej) i obowiązkiem działania DMBH w sposób rzetelny, z uwzględnieniem najlepiej pojętego interesu klienta DMBH, jak również znane DMBH okoliczności mogące doprowadzić do powstania sprzeczności między interesami kilku Klientów.

Konflikt interesów może powstać w szczególności, gdy DMBH lub spółka z grupy kapitałowej lub osoba powiązana z DMBH:
1) może uzyskać korzyść lub uniknąć straty wskutek poniesienia straty lub nieuzyskania korzyści, przez co najmniej jednego klienta DMBH,
2) posiada obiektywny powód, aby preferować klienta lub grupę klientów w stosunku do innego klienta lub grupy klientów DMBH,
3) posiada interes rozbieżny z interesem klienta w określonym wyniku usługi świadczonej na rzecz klienta albo transakcji przeprowadzonej w imieniu klienta,
4) prowadzi taką sama działalność jak działalność prowadzona przez klienta,
5) otrzymała od osoby innej niż klient korzyść majątkową inną niż standardowe prowizje i opłaty, w związku z usługą świadczoną na rzecz klienta.

Poprzez określenie DMBH rozumie się również podmioty z grupy kapitałowej Citigroup, o ile DMBH dysponował wiedzą lub mógł w łatwy sposób się dowiedzieć o zaangażowaniu tych podmiotów.

Konflikt interesów może wynikać z konkretnych okoliczności towarzyszących realizowanej transakcji lub zaangażowania DMBH lub podmiotów z grupy kapitałowej w różnego rodzaju operacje gospodarcze z różnymi klientami.

DMBH w toku zarządzania konfliktami interesów wprowadza racjonalne działania mające na celu minimalizowanie negatywnego wpływu potencjalnych i faktycznych konfliktów interesów na klienta, w tym:

• Zapewnia odpowiednie bariery informacyjne oraz „chińskie mury”, jeśli przepływ informacji generuje ryzyko powstania konfliktu;
• Ogranicza liczbę osób mających dostęp do informacji poufnych oraz objętych tajemnicą zawodową do niezbędnego minimum wprowadzając ograniczenia proceduralne i technologiczne;
• Zapewnia właściwy nadzór nad pracownikami, których główne obowiązki służbowe mogą pozostawać w konflikcie interesów;
• Usuwa wszelkie bezpośrednie powiązania pomiędzy wynagrodzeniem pracowników różnych komórek organizacyjnych DMBH a wynikami ich pracy, powodujące konflikt interesów;
• Zapewnia, by pracownik nie był zatrudniany przy czynnościach mogących pozostawać ze sobą w konflikcie interesów, jeśli czynności te byłyby wykonywane jednocześnie lub w odstępstwie czasu niepozwalającym na uniknięcie konfliktu;
• Zapewnia właściwą kontrolę transakcji osobistych pracowników i członków władz DMBH uniemożliwiającą w szczególności uprzywilejowanie zleceń pracowników w stosunku do zleceń klientów DMBH oraz wykorzystanie informacji poufnych lub objętych tajemnica zawodową;
• Wdraża zasady dotyczące akceptowania i proponowania zachęt, w tym ujawniania informacji o nich klientom oraz dotyczące wręczania i przyjmowania prezentów;
• Wdraża zasady eliminujące możliwość konfliktu interesów wynikającego z pełnienia funkcji w Radach Nadzorczych spółek – klientów DMBH lub spółek będących przedmiotem raportów analitycznych DMBH.

O ile organizacja DMBH oraz regulacje wewnętrzne nie zapewniają, że w przypadku powstania konfliktu interesów nie dojdzie do naruszenia interesu klienta, DMBH informuje klienta o istniejących konfliktach interesów związanych z usługą świadczoną na rzecz tego klienta przy użyciu trwałego nośnika informacji i świadczy dla niego usługi pod warunkiem uzyskania zgody od klienta, na zasadach określonych powyżej.

Szczegółowe informacje mogą zostać przekazane klientowi na jego żądanie.

REALIZACJA ZLECEŃ
Działanie w najlepiej pojętym interesie klienta jest kluczowym celem DMBH w procesie świadczenia usług inwestycyjnym swoim klientom, niezależnie od zapisów poniższej Polityki.

POLITYKA WYKONYWANIA ZLECEŃ SKŁADANYCH PRZEZ KLIENTÓW DOMU MAKERSKIEGO BANKU HANDLOWEGO S.A. – INFORMACJE DLA KLIENTA

1. Niniejsza polityka reguluje zasady wykonywania zleceń klientów przez Dom Maklerski Banku Handlowego S.A. („DMBH”), gwarantujące możliwie najlepszy wynik dla klienta.

2. DMBH wykonuje zlecenia klientów zgodnie z zapisami umowy o świadczenie usług maklerskich, regulaminu, polityką wykonywania oraz alokacji zleceń oraz niniejszą polityką.

3. Miejsca wykonania zleceń klientów oraz kryteria brane pod uwagę przy dokonywaniu wyboru miejsca wykonania:
3.1 Z uwzględnieniem punktów 3.4, 3.5, głównym miejscem wykonywania zleceń przez DMBH jest rynek zorganizowany w Polsce, obejmujący:
3.1.1 - rynek giełdowy – miejsce wykonania: Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie S.A („GPW”),
3.1.2 – regulowany rynek pozagiełdowy – miejsce wykonania BondSpot S.A. („BondSpot”),
3.1.3 - alternatywny system obrotu („ASO”)– organizowany przez GPW lub BondSpot.
3.2 Szczególnym miejscem wykonania zlecenia może być w przypadku:
a) obligacji skarbowych - Bank Handlowy w Warszawie SA, działający na rynku międzybankowym;
b) jednostek uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych – agent transferowy/ towarzystwo funduszy inwestycyjnych, do których DMBH przekazuje zlecenia i dyspozycje uczestnika lub potencjalnego uczestnika funduszu;
c) usługi wykonywania zleceń dotyczących instrumentów finansowych notowanych na zagranicznych rynkach regulowanych - zagraniczny rynek regulowany, zgodnie z załącznikiem Nr 1 do niniejszej procedury.
3.3 W przypadku gdy instrument finansowy jest przedmiotem obrotu na różnych rynkach wchodzących w skład rynku zorganizowanego - priorytetowym rynkiem wykonania zlecenia wybranym przez DMBH jest rynek giełdowy.
3.4 W przypadku obrotu niepublicznego, z uwagi na specyfikę obrotu instrumentami finansowymi, miejsce wykonania zlecenia określa umowa zawarta z klientem.
3.5 DMBH może przyjmować również zlecenia na instrumenty finansowe, które są przedmiotem obrotu na zagranicznych rynkach regulowanych, wskazanych w umowie zawartej z klientem. W takim przypadku DMBH przekazuje zlecenie do wykonania do innego podmiotu, z którym łączą go stosowne porozumienia w tym zakresie i który świadczy usługi wykonywania zleceń dla DMBH na tym rynku pod warunkiem, że Klient posiada zawartą z DMBH umowę przewidującą taki sposób wykonywania zleceń. Zasady wyboru podmiotu, do którego DMBH przekaże zlecenie klienta określa odrębna procedura. Możliwe miejsca wykonania w tym przypadku określa zał. Nr 1.

4. Sposoby wykonania:
4.1 DMBH wykonuje zlecenia klientów zgodnie z zasadą najlepszego wykonania (BestEx; Best execution) przez co rozumie się wykonywanie zleceń w najlepiej pojętym interesie Klienta z wykorzystaniem przez DMBH do tego celu wszelkich uzasadnionych środków, wiedzy oraz dołożenia należytej staranności. Najlepsze wykonanie uwzględnia następujące czynniki:
4.1.1 najniższą cenę wykonania w przypadku zleceń kupna i najwyższą cenę wykonania dla zleceń sprzedaży;
4.1.2.najniższe koszty wykonania i koszty rozliczenia
4.1.3 prawdopodobieństwo realizacji, a w przypadku dużych zleceń - prawdopodobieństwo zrealizowania zlecenia w całości - biorąc pod uwagę wielkość obrotów na danym rynku, płynność instrumentów finansowych będących przedmiotem zlecenia oraz charakter zlecenia
4.1.4 przewidywany czas potrzebny na realizację zlecenia
4.1.5 prawdopodobieństwo rozliczenia zrealizowanej transakcji
4.1.6 inne warunki, charakterystyczne dla danego zlecenia, które mogą być istotne
4.2 Waga poszczególnych czynników jest określana w zależności od klasyfikacji klientów.
4.2.1 W przypadku klienta detalicznego, w ramach rynku zorganizowanego, o którym mowa w punkcie 3.1, DMBH wybiera rynek zapewniający najlepszą dla klienta cenę przy najniższych kosztach wykonania i rozliczenia zlecenia oraz- w przypadku zleceń na dużą skalę w porównaniu ze standardową wielkością rynkową dla danych akcji, w rozumieniu art. 20 Rozporządzenia Komisji (WE) 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 roku – prawdopodobieństwo realizacji całego zlecenia w najkrótszym czasie.
4.2.2 W przypadku klienta profesjonalnego, najwyższą wagę posiada cena wykonania, a w dalszej kolejności prawdopodobieństwo realizacji zlecenia klienta w całości, a potem koszty wykonania i rozliczenia wykonania zlecenia. Jeżeli pracownik DMBH wykonujący zlecenie klienta posiada wiedzę, która pozwala mu stwierdzić z wysoką pewnością, że preferencje klienta, co do ważności wag są odmienne od zastosowanych, może ekspercko przyjąć inne wagi.
4.3 Zasady określone w pkt. 4.2 są niezależne od rodzaju instrumentu będącego przedmiotem zlecenia składanego przez klienta.
4.4 Realizacja na warunkach najlepszego wykonania dotyczy zlecenia, które nie zawiera żadnych szczegółowych instrukcji klienta odnośnie jego wykonania oraz zlecenia niezawierającego klauzuli umożliwiającej wystawienie na jego podstawie więcej niż jednego zlecenia brokerskiego lub innego zlecenia lub oferty przekazywanej na odpowiedni rynek. W takim przypadku wykonanie zlecenia odbywa się na podstawie decyzji DMBH podjętej na podstawie oceny warunków panujących na rynku w świetle treści zlecenia.
4.5 Zlecenia zawierające szczegółowe instrukcje klienta nie podlegają najlepszemu wykonaniu w zakresie wyznaczonym tymi warunkami, bez sprzeczności z zasadą działania w najlepszym interesie klienta.
4.6 W przypadku zlecenia, w którym klient określa warunki wykonania, w szczególności składa dokładne instrukcje co do sposobu jego realizacji, DMBH ma obowiązek najlepszego wykonania w ramach szczegółowych instrukcji klienta, w pozostałym zakresie postanowienia punktu 4.1 oraz 4.2 stosuje się jedynie w odniesieniu do tej części treści zlecenia, która nie została przez klienta sprecyzowana.
4.7 Zlecenia z określonym przez klienta warunkiem: określonego czasu przewidywanego na realizację (np. over-the-day), benchmark (np. VWAP) lub odniesienia ilościowego (np. udział w wolumenie) nie są zleceniami podlegającymi najlepszemu wykonaniu zgodnie z punktem 4.1 oraz 4.2, bez sprzeczności z ogólną zasadą działania w najlepszym interesie klienta.
4.8 W przypadku, kiedy zlecenie klienta jest realizowane poprzez przekazanie do wykonania szeregu zleceń brokerskich, zasada najlepszego wykonania dotyczy całościowej, zagregowanej realizacji zlecenia klienta, a nie cząstkowych zleceń brokerskich.
4.9 Wszystkie instrukcje ze strony klienta dotyczące wykonania zlecenia oraz dodatkowe warunki jego realizacji mogą uniemożliwić DMBH działanie zgodnie z niniejszą polityką w celu uzyskania możliwie najkorzystniejszych wyników przy realizacji zlecenia,

5. Czas wykonania
5.1 Zlecenia są przekazywane do realizacji niezwłocznie, według kolejności ich przyjęcia w ramach danego kanału przyjmowania zleceń, chyba że z warunków zlecenia lub jego charakteru wynika co innego.
5.2 Z zastrzeżeniem, pkt. 5.1, DMBH może odstąpić od niezwłocznego przekazania zlecenia do realizacji, o ile na podstawie oceny warunków rynkowych panujących w momencie przyjęcia zlecenia można wysnuć przesłankę, że nie jest to zgodne z zasadą działania w najlepszym interesie klienta.
5.3 DMBH podejmuje decyzję, o której mowa w pkt. 5.2 bez konsultowania z klientem.

6. Zlecenia limitowane
6.1 W przypadku zleceń dotyczących akcji dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym, zawierających szczegółowe warunki ich realizacji (zlecenia limitowane), DMBH ma obowiązek upublicznienia informacji o takich zleceniach, o ile zostały one przyjęte i nie mogły być wykonane natychmiast po ich przyjęciu ze względu na warunki panujące na rynku.
6.2 Zapisów punktu 6.1 nie stosuje się do zleceń na dużą skalę w porównaniu ze standardową wielkością rynkową dla danych akcji (Art. 20 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1287/2006 z dnia 10 sierpnia 2006 roku.)
6.3 Wymóg, o którym mowa w pkt. 6.1 uważa się za spełniony w przypadku gdy DMBH kieruje zlecenie limitowane klienta, niepodlegające natychmiastowej realizacji, na rynek zorganizowany, gdzie stosuje się system obrotu oparty na księdze zamówień, lub jeśli DMBH gwarantuje upublicznienie takich zleceń i możliwość ich łatwej realizacji, gdy tylko pozwalają na to warunki rynkowe.
6.4 O ile umowa zawarta z klientem nie zawiera odpowiednich postanowień, DMBH odstępuje od obowiązku określonego powyżej w pkt. 6.1 pod warunkiem otrzymania od klienta stosownej instrukcji w tym zakresie.
6.5 Instrukcja, o której mowa w pkt 6.4 może być złożona w postaci stałej pisemnej dyspozycji dotyczącej wszystkich zleceń składanych przez klienta, jak również może być wyrażana każdorazowo podczas składania zlecenia, w formie właściwej dla składania zleceń.

7 Obrót poza rynkiem zorganizowanym
7.1 W przypadku dokonywania transakcji poza rynkiem zorganizowanym, gdzie przedmiotem zlecenia są instrumenty finansowe handlowane na rynku zorganizowanym, DMBH uzyska uprzednią zgodę klienta na takie miejsce wykonania.
7.2 O ile umowa zawarta z klientem nie zawiera odpowiednich postanowień, zgoda, o której mowa w pkt 7.1, może dotyczyć wszystkich zleceń składanych przez klienta, i zostać złożona w formie pisemnej, jak również może być wyrażana każdorazowo podczas składania zlecenia, w formie właściwej dla składania zleceń.

8. Niniejsza Polityka nie ma zastosowania w sytuacji szczególnie dużej zmienności cen na rynku, awarii systemów (zarówno wewnętrznych systemów DMBH jak i systemów podmiotów organizujących notowania) lub działania siły wyższej, kiedy najistotniejszym czynnikiem staje się możliwość wykonania zlecenia i czas jego realizacji.

9. Niniejsza Polityka nie ma zastosowania w przypadku wykonywania zleceń przez DMBH, wyłącznie w jednym miejscu wykonania.

10. Niniejsza polityka nie ma zastosowania do klientów, którzy otrzymali status uprawnionego kontrahenta w relacjach z DMBH, chyba że zażądają oni traktowania ich przez DMBH jako klientów profesjonalnych lub detalicznych.

11. DMBH będzie okresowo dokonywał rewizji niniejszej polityki oraz monitorował zgodność sposobu wykonywania zleceń z jej zapisami, nie rzadziej jednak niż raz na rok.

12. W przypadku wystąpienia okoliczności, które w sposób istotny wpływają na zdolność DMBH do uzyskiwania możliwie najlepszych wyników dla klienta zgodnie z niniejsza Polityką, DMBH dokona rewizji polityki przed upływem terminu, o którym mowa w pkt. 12

13. W stosunku do zleceń podlegających niniejszej polityce DMBH zapewnia możliwość wykazania, na żądanie klienta, działania zgodnie z polityką. W szczególności DMBH jest w stanie pozyskać dane o warunkach transakcji w innych miejscach wykonania dla celów porównawczych.

14. W niektórych przypadkach o miejscach realizacji transakcji na rynku zagranicznym może decydować broker zagraniczny, przez którego transakcja jest realizowana. Brokera zagranicznego podlegającego reżimowi „best execution” obowiązuje zawsze w stosunku do DMBH zasada "best execution”, ponieważ DMBH występuje w relacjach z takim brokerem jako klient profesjonalny..

15. Transakcje podlegające niniejszej polityce są objęte monitorowaniem i kontrola na zasadach opisanych w odrębnych procedurach

16. Istotne zmiany polityki w części dotyczącej wykonywania zleceń sa komunikowane klientowi w sposób określony w łączącej klienta z DMBH umowie o wykonywanie zleceń (tryb przekazywania klientowi informacji o charakterze ogólnym), nie później niż na 45 dni przed wejściem w życie zmienionej lub nowej polityki.

17. W przypadku złożenia zlecenia przez klienta, po uprzednim przedstawieniu mu przez DMBH niniejszej polityki, uznaje się że wyraził on zgodę na jej postanowienia.

18. Niniejsza Polityka wchodzi w życie z dniem podpisania.


Załącznik Nr 1

Wykaz miejsc wykonania na rynkach zagranicznych, na które przyjmowane są zlecenia nabycia lub zbycia instrumentów finansowych w ramach właściwych umów świadczenia usług maklerskich

Państwo	Nazwa giełdy	Adres internetowy
Australia	Australian Stock Exchange	www.asx.com.au
Australia	Sydney Futures Exchange (SFE)	www.sfe.com.au
Austria	Wiener Börse AG	www.wbag.at
Belgia	Brussels Stock Exchange	www.stockexchange.be
Brazylia	Rio de Janeiro Stock Exchange	www.bvrj.com.br
Brazylia	Sao Paolo Stock Exchange	www.bovespa.com.br
Czechy	Prague Stock Exchange (PSE)	www.pse.cz
Dania	Copenhagen Stock Exchange & FUTOP	www.xcse.dk
Estonia	Tallinn Stock Exchange	www.tse.ee
EUGiW	European Exchange (EUREX)	www.eurexchange.com
Europa	EURONEXT	www.euronext.com/en/
Francja	Marche a Terme International de France (MATIF)	www.matif.fr
Finlandia	Helsinki Stock Exchange, HSE	www.hexgroup.com
Grecja	Athens Stock Exchange	www.ase.gr
Holandia	AEX - Stock Exchange (AEX)	www.euronext.com
Hongkong	Hong Kong Stock Exchange (SEHK)	www.sehk.com.hk
Irlandia	Irish Stock Exchange	www.ise.ie
Japonia	Tokyo Stock Exchange (TSE)	www.tse.or.jp
Kanada	Toronto Stock Exchange (TSE)	www.tse.com
Korea Południowa	Korea Stock Exchange (KSE)	www.kse.or.kr
Luksemburg	Bourse de Luxembourg - Bienvenue	www.bourse.lu
Łotwa	Riga Stock Exchange	www.rfb.lv
Meksyk	Mexican Stock Exchange	www.bmv.com.mx
Niemcy	Deutsche Börse	www.exchange.de
Norwegia	Oslo Bors	www.oslobors.no
Nowa Zelandia	New Zealand Exchange	www.nzx.com
Portugalia	Euronext	www.euronext.com
RPA	Johannesburg Stock Exchange (JSE)	www.jse.co.za
Singapur	Stock Exchange of Singapore	www.ses.com.sg
Szwecja	Stockholmsbörsen	www.omgroup.com
Stany Zjednoczone	International Securities Exchange (ISE)	www.jseoptions.com
Stany Zjednoczone	New York Board of Trade (NYBOT)	www.nybot.com
Stany Zjednoczone	Nasdaq Stock Market	www.nasdaq.com
Stany Zjednoczone	American Stock Exchange	www.amex.com
Szwajcaria	Swiss Exchange (SWX)	www.bourse.ch
Turcja	Istambul Stock Exchange	www.ise.org
Węgry	Budapest Stock Exchange	www.fornax.hu/fmon
Wielka Brytania	The London Securities and Derivatives Exchange (OMLX)	www.omgroup.com
Włochy	Italian Stock Exchange	www.borsaitalia.it

DMBH realizuje zlecenia na rynkach zagranicznych za pośrednictwem niżej wymienionych brokerów:

• G Trade - BNY CONVERGEX EXECUTION SOLUTIONS LLC.
• AKJ - A K JENSEN LIMITED, A K JENSEN INC
• Patria - PATRIA FINANCE A.S.
• Natexis - NATIXIS BLEISCHROEDER LLC.
• CGML - CITIGROUP GLOBAL MARKETS LIMITED
• RCB - RAIFFEISEN CENTROBANK A.G.

OGÓLNY OPIS ISTOTY INSTRUMENTÓW FINANSOWYCH ORAZ RYZYKA ZWIĄZANEGO Z INWESTOWANIEM W INSTRUMENTY FINANSOWE
DMBH informuje, że inwestowanie środków w instrumenty finansowe wiąże się z ryzykiem charakterystycznym dla poszczególnych instrumentów finansowych oraz ryzykiem inwestycyjnym.

Ryzyko inwestycyjne to w szczególności ryzyko związane z niewłaściwymi lub zawodnymi procesami wewnętrznymi, ludźmi, systemami technicznymi lub zdarzeniami zewnętrznymi, które mogą skutkować niewłaściwą realizacją lub rozliczeniem zlecenia oraz ryzyko rynkowe związane ze zmianą wartości inwestycji w skutek zmiany ceny.

Klient musi liczyć się z utratą części lub całości zainwestowanych środków, a nawet z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów, w szczególności inwestując w instrumenty finansowe związane z dźwignią finansową np. kontrakty terminowe, produkty kredytowe lub z wykorzystaniem limitu należności z tytułu transakcji z odroczonym terminem płatności (OTP).

DMBH zwraca uwagę, iż na cenę instrumentów finansowych ma wpływ wiele różnych czynników, które są lub mogą być niezależne od emitenta i wyników jego działalności. Można do nich zaliczyć m.in. zmieniające się warunki ekonomiczne, prawne, polityczne i podatkowe.

Wysoka stopa zwrotu danego instrumentu uzyskana w przeszłości nie stanowi gwarancji jej uzyskania w przyszłości.

DMBH oferując swoje usługi klientowi nie uwzględnia polityki inwestycyjnej, pozycji finansowej ani potrzeb specyficznego odbiorcy, dlatego też mogą one nie odpowiadać, w kontekście podejmowanych decyzji inwestycyjnych, wszystkim inwestorom korzystającym z materiałów informacyjnych i produktów DMBH.

Klient podejmując decyzję o zakupie lub sprzedaży papierów wartościowych lub innych instrumentów finansowych powinien wziąć pod uwagę fakt występowania ryzyka, które wiąże się z podjęciem decyzji inwestycyjnej, a w szczególności możliwości zmiany ceny instrumentów finansowych będących przedmiotem tej decyzji wbrew oczekiwaniom klienta i w związku z tym nieuzyskania założonych przez Klienta zysków.

DMBH zwraca uwagę, że z inwestycją w instrumenty finansowe może wiązać się konieczność uiszczenia podatku. Obowiązki podatkowe zależą od indywidualnej sytuacji podatnika. DMBH zaleca skorzystanie z porady doradcy podatkowego.

DMBH zwraca uwagę na dodatkowe ryzyko związane z inwestycjami w zagraniczne instrumenty finansowe, w szczególności na rynkach rozwijających się. Klient powinien być świadomy regulacji prawnych związanych z tymi instrumentami, właściwych dla kraju, w którym dokonywana jest transakcja.


Informacje zawarte poniżej zostały przygotowane rzetelnie i z należytą starannością, jednak nie zawierają opisu wszystkich ryzyk i nie mogą być jedyną podstawą do podjęcia decyzji inwestycyjnej.

DMBH zwraca uwagę, że decyzja o zakupie wszelkich instrumentów finansowych powinna być podjęta na podstawie prospektu, raportów bieżących i okresowych lub innych powszechnie dostępnych dokumentów i materiałów opublikowanych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz przy wzięciu pod uwagę ryzyka z nimi związanego.

CHARAKTERYSTYKA INSTRUMENTU FINANSOWEGO	WYBRANE CZYNNIKI RYZYKA
OBLIGACJE Dłużny papier wartościowy, emitowany w serii, w którym emitent zobowiązuje się względem nabywcy obligacji (obligatariusza) do spełnienia określonego świadczenia pieniężnego lub niepieniężnego. Obligacja składa się z części nominalnej i kuponowej. Część nominalna to nominalna wartość obligacji wypłacana przez emitenta w dniu wykupu obligacji, niezależnie od ceny, jaką inwestor zapłacił za obligację. Część kuponowa to odsetki, które emitent wypłaca z tytułu pożyczenia kapitału. (z zastrzeżeniem obligacji zerokuponowych). Wybrany podział obligacji: ze względu na oprocentowanie: O stałym oprocentowaniu - oprocentowanie jest ustalone w momencie emisji i nie ulega zmianie w trakcie trwania inwestycji. O zmiennym oprocentowaniu - oprocentowanie ustalane jest w oparciu o wskaźnik (np. stopa inflacji, stopa procentowa) i powiększone o marże. Oprocentowanie ulega zmianom w trakcie trwania inwestycji. Zerokuponowe - obligacje bezodsetkowe, sprzedawane poniżej ceny nominalnej, po której są wykupywane w dniu wykupu. ze względu na datę wykupu: Krótkoterminowe - Czas trwania inwestycji wynosi maksymalnie 5 lat Średnioterminowe - Czas trwania inwestycji wynosi od 5 do 10 lat Długoterminowe - Czas trwania inwestycji wynosi powyżej 10 lat ze względu na emitenta: Skarbowe - Emitowane przez Skarb Państwa Komunalne - Emitowane przez miasta i gminy Korporacyjne - Emitowane przez przedsiębiorstwa	Najważniejsze czynniki ryzyka: Ryzyko rynkowe - następstwo zasad funkcjonowania rynku kapitałowego i kształtowania się ceny na zasadzie równowagi popytu i podaży oraz: Ryzyko płynności – polegające na braku możliwości sprzedaży lub zakupu papierów wartościowych w krótkim okresie, w znacznej ilości i bez istotnego wpływania na poziom cen rynkowych. Generalnie w przypadku małych obrotów rośnie ryzyko zmienności ceny. Ryzyko stopy procentowej – wzrost stóp procentowych w okresie istnienia obligacji może spowodować zmianę jej ceny. Ryzyko makroekonomiczne – jest następstwem stanu koniunktury gospodarczej na świecie lub w danym kraju, które w bezpośredni lub pośredni sposób wpływa na wywiązanie się emitenta z zobowiązania względem obligatariusza. Ryzyko kredytowe emitenta – w przypadku, gdy emitent oraz/lub gwarant staną się niewypłacalni lub zbankrutują przed terminem wykupu obligacji, inwestor może nie odzyskać zainwestowanego kapitału. W takim przypadku nie ma zastosowania gwarancja zainwestowanego kapitału w terminie wykupu.
AKCJE Udziałowy papier wartościowy emitowany w serii odzwierciedlający prawo do własności cząstki majątku spółki. Poprzez nabycie akcji akcjonariusz nabywa: prawa majątkowe: prawo do dywidendy, prawo poboru akcji nowych emisji, prawo do majątku spółki w momencie jej rozwiązania lub likwidacji oraz prawa korporacyjne: prawo do udziału w walnych zgromadzeniach, prawo do informacji, prawo do głosu, i inne. Przedmiotem obrotu zorganizowanego są akcje nieposiadające postaci materialnej.	Akcje mogą charakteryzować się dużą zmiennością cenową w okresie ich notowania. Spadek wartości rynkowej akcji może prowadzić do utraty zainwestowanego kapitału, a w skrajnych przypadkach np. w przypadku upadłości spółki, całkowitej jego utraty. Najważniejsze czynniki ryzyka: Ryzyko rynkowe - następstwo zasad funkcjonowania rynku kapitałowego i kształtowania się ceny na zasadzie równowagi popytu i podaży. Ryzyko płynności – polegające na braku możliwości sprzedaży lub zakupu papierów wartościowych w krótkim okresie, w znacznej ilości i bez istotnego wpływania na poziom cen rynkowych. Generalnie w przypadku małych obrotów rośnie ryzyko zmienności ceny. Ryzyko emitenta – wyniki osiągane przez emitenta, będące następstwem sposobu zarządzania i prowadzenia gospodarki ekonomicznej emitenta akcji mają zasadniczy wpływ na wycenę notowanych akcji oraz ich zmienność cenową. Ryzyko branżowe – specyficzne dla danej grupy spółek uwarunkowania ekonomiczno-gospodarcze tj. niekorzystne dla branży uwarunkowania finansowe, konkurencja, spadek popytu na produkty skutkujące pogorszeniem się sytuacji ekonomicznej emitenta lub czynniki niemierzalne związane z określonym zachowaniem inwestorów (grup inwestorów) wynikających z popularyzowanych trendów inwestycyjnych mogących mieć wpływ na przewartościowanie lub niedowartościowanie cen akcji. Ryzyko makroekonomiczne jest następstwem stanu koniunktury gospodarczej na świecie lub w danym kraju, które w bezpośredni lub pośredni sposób wpływa na sytuację ekonomiczną emitenta akcji. W szczególności rynek jest wrażliwy na krajowe i światowe wskaźniki makroekonomiczne tj. stopy procentowe, stopę bezrobocia, tempo wzrostu gospodarczego, ceny surowców, poziom inflacji, sytuację polityczną. Ryzyko rynków finansowych – zmiana indeksów giełdowych na innych rynkach finansowych na skutek zniesienia barier przepływu kapitału; szybkość przepływu informacji oraz globalne powiązanie rynków kapitałowych może skutkować dużą zmiennością cen akcji na rynku lokalnym, pomimo stabilnej sytuacji finansowej ich emitenta nieuzasadniającej tak dużej zmienności.
PRAWA DO AKCJI („PDA”) Papiery wartościowe, które uprawniają do otrzymania akcji nowej emisji. Instrument stosowany w przypadku spółek, których akcje dopuszczone zostały do obrotu na rynku regulowanym. Powstają z chwilą dokonania przydziału akcji nowej emisji i wygasają z chwilą zarejestrowania akcji w KDPW. W tym też terminie mogą być przedmiotem obrotu na rynku regulowanym. Po zarejestrowaniu podwyższenia kapitału PDA są automatycznie zamieniane na akcje. PDA nie dają praw tożsamych z posiadaniem akcji.	Najważniejsze czynniki ryzyka: Ryzyko analogiczne jak w przypadku akcji oraz Ryzyko odmowy lub opóźnienia rejestracji podwyższenia kapitału przez sąd – w przypadku odmowy rejestracji akcji nowej emisji istnieje ryzyko niedojścia emisji do skutku – w tym przypadku emitent zobowiązany jest do zwrotu środków posiadaczowi PDA; w przypadku opóźnienia rejestracji akcji nowej emisji może nastąpić opóźnienie w zamianie PDA na akcje oraz czasowy brak możliwości rynkowej wyceny PDA do chwili rejestracji.
PRAWA POBORU (PP) Papiery wartościowe uprawniające dotychczasowego akcjonariusza do objęcia akcji nowej emisji proporcjonalnie do liczby już posiadanych akcji. Wartość PP zależy bezpośrednio od ceny akcji, do objęcia których dane prawo poboru uprawnia. Prawo poboru może być przedmiotem samodzielnego obrotu na rynku regulowanym. Termin obrotu jest ściśle określony i wynosi z reguły od kilku do kilkunastu dni.	Najważniejsze czynniki ryzyka: Ryzyko analogiczne jak w przypadku akcji oraz: Ryzyko terminu notowania - w przypadku, gdy PP są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym nabywca PP obowiązany jest pamiętać, że PP jest przedmiotem notowania na rynku regulowanym jedynie w ściśle określonym terminie. Jeżeli nabywca PP nie zamierza dokonać zapisu na akcje nowej emisji w pełnej wysokości musi liczyć się z faktem, ze zbycie praw poboru po okresie notowania nie jest możliwe i po upływie tego terminu nabywca nie otrzyma żadnej zapłaty. Ryzyko rynkowe - notowania praw poboru często charakteryzują się znacznymi wahaniami cen i są silnie skorelowane z ceną akcji w terminie notowania PP. Generalnie - im wyższy wzrost ceny akcji w okresie notowania PP, tym spodziewana cena PP jest wyższa.
CERTYFIKATY INWESTYCYJNE („CI”) Papiery wartościowe emitowane przez fundusze inwestycyjne zamknięte („Fundusz”). CI reprezentują prawa majątkowe uczestników funduszu (udział w funduszu inwestycyjnym). Wartość certyfikatów zależy od sposobu realizacji polityki inwestycyjnej Funduszu, która przekłada się na wartość aktywów netto Funduszu. Zakres aktywów, w które inwestuje Fundusz oraz sposób inwestowania określa statut Funduszu. Posiadacz certyfikatu ma prawo do części dochodów i przychodów funduszu (jeśli statut to dopuszcza), a także może mieć prawo do udziału i głosowania w radzie inwestorów lub w zgromadzeniu inwestorów, oraz prawo pierwszeństwa do objęcia certyfikatów nowej emisji. Certyfikat może być przedmiotem obrotu na rynku regulowanym.	Najważniejsze czynniki ryzyka: Ryzyko płynności – Inwestor winien liczyć się z ograniczeniem możliwości sprzedaży lub zakupu CI na rynku regulowanym na skutek ograniczonej liczy posiadaczy CI oraz braku możliwości zbycia lub nabycia CI bez istotnego wpływania na poziom cen rynkowych. Ryzyko rynkowej wyceny CI – w związku z ograniczoną płynnością istnieje ryzyko, że cena możliwa do uzyskania w wyniku transakcji na rynku regulowanym będzie mniejsza niż aktualna wyceny aktywów netto funduszu. Ryzyko polityki inwestycyjnej – wyniki inwestycyjne Funduszu, będące następstwem sposobu wykonywania polityki inwestycyjnej mają zasadniczy wpływ na wycenę notowanych akcji oraz ich zmienność cenowa. Ryzyko makroekonomiczne jest następstwem stanu koniunktury gospodarczej na świecie lub w danym kraju, które w bezpośredni lub pośredni sposób wpływa na realizację polityki inwestycyjnej Funduszu. W szczególności rynki, na których inwestuje Fundusz są wrażliwe na krajowe i światowe wskaźniki makroekonomiczne tj. stopy procentowe, stopę bezrobocia, tempo wzrostu gospodarczego, ceny surowców, poziom inflacji, sytuację polityczna.
PRODUKT STRUKTURYZOWANY („PS”) Instrument finansowy, w którym emitent zobowiązuje się w stosunku do nabywcy (Klienta), że w terminie wykupu instrumentu wypłaci mu kwotę rozliczenia kalkulowaną według określonego wzoru. PS jest hybrydowym instrumentem finansowym złożonym z minimum dwóch aktywów: podstawowego – przynoszącego stały i pewny dochód (np. obligacja, lokata) oraz jednego lub kilku instrumentów pochodnych (opcja, kontrakt terminowy), które zgodnie z założeniami maja zapewnić osiągniecie zysku. Wartość PS jest uzależniona od wartości określonego wskaźnika(ów) rynkowego, na którym została oparta formuła obliczenia ceny odkupu, najczęściej kursu akcji lub koszyków akcji, wartości indeksów giełdowych etc. Ze względu na ostateczny sposób rozliczenia PS dzieli się na: PS z całkowitą lub częściową gwarancją kapitału – w przypadku niekorzystnych zmian i niezrealizowania celów inwestycyjnych inwestor otrzymuje całość lub część zainwestowanego kapitału PS bez gwarancji kapitału - inwestor otrzymuje wartość aktywów netto na dzień wykupu.	Najważniejsze czynniki ryzyka: Wszystkie czynniki ryzyka dotyczące instrumentów finansowych, z których złożony jest produkt strukturyzowany oraz: Ryzyko rynkowe – na cenę instrumentu finansowego ma wpływ nie tylko zmiana ceny samego produktu strukturyzowanego, ale również ryzyko związane ze zmianą cen instrumentów finansowych w oparciu, o które skonstruowany jest PS. W tym przypadku ryzyko charakterystyczne dla instrumentów finansowych, na których opiera się konstrukcja PS należy uwzględniać odpowiednio. Ryzyko płynności – Inwestor winien liczyć się z ograniczeniem możliwości sprzedaży lub zakupu PS na rynku regulowanym na skutek ograniczonej liczy posiadaczy PS oraz braku możliwości zbycia lub nabycia PS bez istotnego wpływania na poziom cen rynkowych. Ryzyko kredytowe emitenta – w przypadku, gdy emitent stanie się niewypłacaly lub zbankrutuje przed terminem ostatecznego rozliczenia , inwestor może nie odzyskać zainwestowanego kapitału. W takim przypadku nie ma zastosowania gwarancja zainwestowanego kapitału w terminie wykupu. Ryzyko utraty gwarancji kapitału – w przypadku wcześniejszego wycofania się z inwestycji inwestor musi liczyć się z ryzykiem utraty gwarancji kapitału.
JEDNOSTKI INDEKSOWE („JI”) Są to instrumenty pochodne, które odzwierciedlają zmiany procentowe wartości danego indeksu giełdowego i tym samym umożliwiają inwestycje równoważną nabyciu portfela akcji wchodzących w skład tego indeksu. JI jest niesymetrycznym instrumentem finansowym – wystawca JI oraz jej nabywca nie mają równych praw i obowiązków . Nabywca jednostki indeksowej płaci jej wystawcy cenę jednostki (premię). Wystawca JI, zajmuje pozycje krótką analogiczną do pozycji krótkiej w derywatach. Z wystawieniem JI związany jest obowiązek wniesienia depozytu zabezpieczającego oraz jego uzupełniania w przypadku zaistnienia niekorzystnych zmian rynkowych jak również możliwość poniesienia nieproporcjonalnych strat w stosunku do zainwestowanego kapitału w przypadku niekorzystnych zmian rynkowych. Nabywca jednostki może zamknąć swoją pozycję na dwa sposoby – przez wystawienie jednostki indeksowej albo przez wykonanie jednostki indeksowej (losowo dobierana jest strona zawierająca pozycje krótką). Wystawca może zamknąć pozycję przez nabycie jednostki indeksowej.	Najważniejsze czynniki ryzyka: Ryzyko rynkowe – na ryzyko rynkowe w przypadku jednostek indeksowych ma wpływ zarówno ryzyko zmiany ich cen, ale również ryzyko związane ze zmianami wartości instrumentu bazowego, ponieważ kurs jednostek indeksowych zależy od wartości instrumentu bazowego. Cena jednostki jest odzwierciedleniem działania sił podaży i popytu i nie zawsze odzwierciedla zachowanie indeksu. Ryzyko płynności – Inwestor winien liczyć się z ograniczeniem płynności JI na skutek ograniczonej liczby inwestorów wystawiających JI. Ryzyko wystawienia jednostki - inwestor wystawiający JI, (zajecie pozycji krótkiej) musi liczyć się z możliwością strat finansowych przekraczających wartość zainwestowanego kapitału w przypadku gdy na skutek niekorzystnych zmian rynkowych wystąpi konieczność wywiązania się z zobowiązań wynikających z zajętej pozycji. W przypadku wystawienia JI należy brać pod uwagę ryzyko właściwe dla derywatów. Ponadto niezależnie od woli inwestora, JI wystawione przez inwestora mogą zostać wylosowane do wykonania jednostki. Ryzyko związane z odległym terminem wygaśnięcia – w przypadku odległego czasu wygaśnięcia jednostek indeksowych istnieje ryzyko, że indeks będący instrumentem bazowym przestanie być kalkulowany. Ryzyko związane z wykonaniem jednostki – ryzyko związane z faktem, że inwestor wykonujący jednostkę otrzymuje kwotę rozliczenia na podstawie wartości indeksu z otwarcia rynku w dniu następnym bez znajomości jej w chwili zgłoszenia do wykonania. W tym przypadku inwestor narażony jest na ryzyko zmiany wartości indeksu pomiędzy zamknięciem sesji w dniu, w którym jednostka została wykonana a otwarciem w dniu następnym.
WARRANTY Instrument finansowy, którego cena jest zależna od ceny instrumentu bazowego. Warrant opcyjny daje prawo jego posiadaczowi do zakupu lub sprzedaży określonego instrumentu bazowego w określonej liczbie (lub świadczenia pieniężnego), po ustalonej cenie oraz w ściśle określonym terminie. Wyróżnia się również warranty subskrypcyjne, które dają prawo do objęcia akcji przyszłych emitenta po cenie wykonania. Wystawcą warrantu jest jedna zdefiniowana osoba prawna, w związku z czym brak jest możliwości zajęcia pozycji krótkiej przez nabywcę warrantu. Wyróżnia się dwa rodzaje warrantów: Warrant kupna („call”) – daje nabywcy prawo odpowiednio do kupna instrumentu bazowego po cenie umownej lub świadczenia pieniężnego, gdy cena bieżąca instrumentu bazowego jest wyższa od umownej Warrant sprzedaży („put”) – dający nabywcy prawo odpowiednio do sprzedaży instrumentu bazowego po cenie umownej lub świadczenia pieniężnego, gdy cena bieżąca instrumentu bazowego jest niższa od umownej. Podział warrantów ze względu na termin wykonania: amerykański - daje nabywcy prawo uzyskania od wystawcy wypłaty świadczenia w całym okresie notowania warrantu, europejski - dające nabywcy prawo uzyskania wypłaty świadczenia jedynie w dacie zakończenia okresu notowania warrantu (dacie wygaśnięcia), atlantycki (bermudzki) - dające nabywcy prawo uzyskania wypłaty świadczenia w określonych przez wystawcę terminach.	Najważniejsze czynniki ryzyka: Ryzyko rynkowe – na ryzyko rynkowe w przypadku warrantów ma wpływ zarówno ryzyko zmiany ich cen, jak również ryzyko związane ze zmianami wartości instrumentu bazowego, ponieważ cena warrantu zależy od wartości instrumentu bazowego. Ryzyko płynności – Inwestor winien liczyć się z ograniczeniem płynności w obrocie warrantami na rynku regulowanym oraz braku możliwości zawarcia transakcji bez istotnego wpływania na poziom ceny rynkowej warrantu.
KONTRAKTY TERMINOWE („KT”) Instrumenty finansowe będące instrumentami pochodnymi, które są umową pomiędzy dwiema stronami, z których jedna zobowiązuje się do kupna, a druga do sprzedaży, w ściśle określonym, przyszłym terminie (dniu wygaśnięcia) i po ściśle określonej w momencie zawarcia transakcji cenie, określonej ilości instrumentu bazowego lub dokonania równoważnego rozliczenia pieniężnego. Instrumentami bazowymi dla KT mogą być między innymi indeksy giełdowe, akcje, obligacje, waluty. W przypadku polskiego rynku regulowanego instrumentem bazowym są indeksy, wybrane akcje oraz waluty – zamiast dostawy instrumentu bazowego stosuje się równoważne rozliczenie pieniężne. KT jest symetrycznym instrumentem pochodnym – inwestorzy zajmujący pozycję długa lub krótką mają równe prawa i obowiązki. Obie strony transakcji terminowej mają obowiązek wywiązania się z zobowiązań wynikających z zajętych pozycji. Zbywca KT (zajęcie pozycji krótkiej) oczekuje spadku kursu instrumentu bazowego. Nabywca KT (zajęcie pozycji długiej), oczekuje wzrostu kursu instrumentu bazowego. Rozliczenie pomiędzy stronami transakcji terminowej oraz konieczność uregulowania zobowiązań wynikających z zajętych pozycji odbywa się codziennie po zakończeniu sesji giełdowej w odniesieniu do ceny rozliczeniowej danej serii KT. Kurs KT podawany jest punktach natomiast cena jest iloczynem kursu oraz mnożnika właściwego dla danego standardu. W związku z powyższym w przypadku KT inwestor ma do czynienia z efektem dźwigni finansowej. Dźwignia finansowa jest wielkością wyrażoną stosunkiem rzeczywistej wartości instrumentu finansowego do kapitału wnoszonego przez inwestora w chwili zawarcia transakcji terminowej. Wielkość dźwigni (mnożnik) podawana jest w informacjach określających standard danego KT. W zawiązku z efektem dźwigni, niekorzystna zmiana kursu kontraktu terminowego wywołuje nieproporcjonalny do jej zmiany zobowiązanie rozliczeniowe inwestora generując możliwość poniesienia straty zainwestowanego kapitału włącznie z jego utratą. Kontrakty terminowe emitowane są w seriach w obrębie standardu KT tj. w seriach, obejmujących KT mające ten sam instrument bazowy, sposób rozliczenia ale różne terminy wygaśnięcia. Zawierający kontrakt jest zobowiązany wnieść depozyt zabezpieczający, którego minimalną wartość określa izba rozrachunkowa (KDPW).	Najważniejsze czynniki ryzyka: Wszystkie czynniki ryzyka dotyczące instrumentu bazowego oraz: Ryzyko rynkowe – na ryzyko rynkowe w przypadku KT ma wpływ zarówno ryzyko zmiany ich cen, ale również ryzyko związane ze zmianami wartości instrumentu bazowego, ponieważ cena KT zależna jest od ceny instrumentów bazowych. W tym przypadku ryzyko charakterystyczne dla instrumentu bazowego należy uwzględniać odpowiednio. Ponadto Cena KT jest odzwierciedleniem działania sił podaży i popytu na tych instrumentach finansowych i może nie odzwierciedlać teoretycznej wartość instrumentu bazowego. Ryzyko dźwigni finansowej – inwestor inwestujący w KT w związku z efektem dźwigni finansowej, musi się liczyć z możliwością spotęgowania strat finansowych nieproporcjonalnie do wniesionego kapitału (depozytu zabezpieczającego) włącznie z możliwością jego całkowitej utraty, jeżeli na skutek niekorzystnych zmian rynkowych dla inwestora wystąpi konieczność jego uzupełniania w celu zabezpieczenia otwartych pozycji lub ich zamknięcia. Ryzyko płynności – Inwestor winien liczyć się z ograniczeniem płynności w obrocie niektórymi seriami w kontraktach terminowych w obrębie danego standardu jak i pomiędzy różnymi standardami np. kontrakty terminowe na akcje. Inwestycje w kontrakty terminowe są obarczone wysokim ryzykiem. Inwestor przed podjęciem decyzji inwestycyjnej w kontrakty terminowe winien posiadać wiedzę na temat konstrukcji KT, zasad obrotu oraz obowiązków wynikających z obrotem tymi instrumentami finansowymi jak również posiadać doświadczenie niezbędne do właściwego oszacowania poziomu ryzyka.
OPCJE Instrumenty finansowe będące instrumentami pochodnymi, (inaczej kontrakty opcyjne), których wartość zależy od ceny instrumentu bazowego, na który dana opcja opiewa. Instrumentem bazowym dla opcji mogą być między innymi indeksy, akcje, waluty, kontrakty terminowe, stopy procentowe, obligacje. Opcja jest niesymetrycznym instrumentem pochodnym – wystawca opcji oraz jej nabywca nie mają równych praw i obowiązków. Nabywca opcji ma prawo (lecz nie obowiązek) zakupu lub sprzedaży instrumentu bazowego w określonej liczbie (lub równoważnego świadczenia pieniężnego), po ustalonej cenie oraz w ściśle określonym terminie w przyszłości. W zamian za prawo płaci premię (tzw. premia opcyjna). Nabywca opcji zawsze kupuje opcję, (zajmuje pozycję długą). Maksymalny zysk nabywcy jest nieograniczony, natomiast maksymalna strata jest ograniczona do wysokości zapłaconej premii. Wystawca opcji – przeciwna strona nabywcy – ma obowiązek (lecz nie prawo) zakupu lub sprzedaży instrumentu bazowego w określonej liczbie (lub równoważnego świadczenia pieniężnego), po ustalonej cenie oraz w ściśle określonym terminie w przyszłości. Wystawca opcji otrzymuje od nabywcy premię (tzw. premia opcyjna). Wystawca opcji zawsze sprzedaje opcję, czyli zajmuje pozycję krótką (short). Maksymalny zysk wystawcy jest ograniczony do wysokości otrzymanej premii, natomiast maksymalna strata może być nieograniczona W przypadku nabycia lub zbycia opcji inwestor winien liczyć się z efektem dźwigni finansowej wynikającej z przyjętego mnożnika właściwego dla danej opcji. Wielkość dźwigni (mnożnik) podawana jest w informacjach określających standard danej opcji. Najczęściej występującymi opcjami na rynkach regulowanych są opcje na indeksy lub wybrane papiery wartościowe (akcje). Na rynku regulowanym w Polsce instrumentami bazowymi są akcje oraz indeks WIG 20. Regulowanie zobowiązań dla tych opcji występuje wyłącznie w formie rozliczenia pieniężnego. Z wystawieniem opcji związany jest obowiązek wniesienia depozytu zabezpieczającego oraz jego uzupełniania (lub zamknięcia opcji). Opcje notowane są w seriach obejmujących wszystkie opcje danego typu z takim samym terminem wykonania.	Najważniejsze czynniki ryzyka: Wszystkie czynniki ryzyka dotyczące instrumentu bazowego oraz: Ryzyko rynkowe – na ryzyko rynkowe w przypadku opcji ma wpływ zarówno ryzyko zmiany ich cen, ale również ryzyko związane ze zmianami wartości instrumentu bazowego. Ryzyko wyceny opcji – inwestor winien brać pod uwagę fakt, że brak jest jednoznacznego, ogólnego sposobu wyceny opcji przed terminem wygaśnięcia, co może skutkować rozbieżnością pomiędzy wyceną opcji, którą stosuje inwestor a jej ceną rynkową. Ryzyko nabywcy opcji – inwestor nabywający opcje liczyć się musi z możliwością strat finansowych do wysokości zainwestowanego kapitału (utrata premii). Ryzyko wystawienia opcji - inwestor wystawiający opcje musi liczyć się z możliwością strat finansowych przekraczających wartość zainwestowanego kapitału oraz dodatkowo jego uzupełnienia, ponieważ teoretyczna wartość strat w związku z wystawieniem opcji w przypadku, gdy na skutek niekorzystnych zmian rynkowych wystąpi konieczność wywiązania się z zobowiązań wynikających z zajętej pozycji. Potencjalna możliwość strat potęgowana jest efektem dźwigni finansowej Ryzyko czasu – cena opcji jest uzależniona od czasu, jaki pozostał do jej wykonania. Zbliżanie się terminu wygaśnięcia może powodować spadek wartości niektórych typów opcji przy niezmienionej cenie instrumentu bazowego. Ryzyko płynności – Inwestor winien liczyć się z ograniczeniem płynności w obrocie niektórymi opcjami oraz braku możliwości zamknięcia pozycji po cenie zgodnej z oczekiwaniami inwestora. Inwestycje w opcje są obarczone wysokim ryzykiem. Inwestor przed podjęciem decyzji inwestycyjnej w opcje winien posiadać wiedzę na temat konstrukcji opcji, zasad obrotu oraz obowiązków wynikających z obrotem tymi instrumentami finansowymi jak również posiadać doświadczenie niezbędne do właściwego oszacowania poziomu ryzyka.

PROWIZJE I OPŁATY ORAZ DOZWOLONE ZACHĘTY
Z tytułu świadczonych usług DMBH pobiera opłaty i prowizje zgodnie z Tabelą Opłat i Prowizji DMBH lub na zasadach określonych w Umowie z klientem.

Ponadto DMBH informuje, że:
1. Prowizja pobierana od Klienta za wykonanie zlecenia w obrocie zorganizowanym jest prowizją brutto obejmującą koszty KDPW oraz GPW lub BondSpot – wielkość tych kosztów zależy od liczby transakcji, w jakich zostało zrealizowane zlecenie Klienta i zazwyczaj nie przekracza 0,06% wartości zrealizowanego zlecenia, pozostała część („prowizja netto”) jest przychodem DMBH.
2. Zgodnie Regulaminem, DMBH dokonuje wypłaty środków pieniężnych także w walucie innej niż złoty polski. W tym przypadku wymiana waluty jest wykonywana przez DMBH w banku, z którym DMBH zawarł oddzielne porozumienie („Bank”) wg. kursu wymiany tego Banku na dzień dokonania wymiany. Dodatkowe koszty ww. płatności ponosi Klient wg. TOiP Banku, w którym ma miejsce wymiana waluty. Informacja o nazwie Banku (lub Banków), z którym DMBH zawał porozumienie, podawane jest do wiadomości Klientów na stronie internetowej DMBH, ponadto dostępna jest w POK lub telefonicznie. Tabela wymiany waluty Banku przekazywana jest Klientowi w dniu wymiany w sposób ustalony z Klientem oraz dostępna jest na stronie internetowej Banku.
3. W przypadku gdy DMBH zawarł z podmiotem trzecim umowę o wykonywanie czynności agencyjnych lub umowę w zakresie przyjmowania i przekazywania zleceń, prowizja netto o której mowa w pkt. 1 powyżej, jest przedmiotem dalszego podziału z ww. podmiotami w wysokości od 20% do 75 % jej wartości. Ponadto, w celu zwiększenia efektywności obsługi Klienta (szybkości oraz jakości) - DMBH może udostępniać ww. podmiotowi w ramach zawartej umowy, system informatyczny DMBH w zakresie ściśle określonym w szczególności do celu: rejestrowania zleceń oraz dyspozycji, sprawdzania stanu rachunku inwestycyjnego oraz stopnia realizacji zleceń lub dyspozycji; Informacja o dokładnej proporcji podziału prowizji netto, w zależności od podmiotu którym zawarta jest umowa przekazywana jest Klientowi na jego żądanie złożone w formie właściwej do składania zleceń.
4. W przypadku gdy DMBH jest podmiotem przyjmującym i przekazującym zlecenia, w szczególności świadczącym usługi maklerskie w zakresie zagranicznych instrumentów finansowych w celu zwiększenia efektywności obsługi określonej w pkt 3 DMBH może korzystać w ramach zawartej umowy z systemu informatycznego podmiotu wykonującego zlecenia (platformy internetowe do realizacji zleceń brokerów współpracujących z DMBH).
5. W celu podniesienia efektywności obsługi Klienta w zakresie dystrybucji tytułów uczestnictwa zarządzanych przez TFI Legg Mason, DMBH korzysta nieodpłatnie z systemu informatycznego agenta transferowego służącego do zakładania rejestrów uczestnika funduszu, rejestrowania dyspozycji nabycia lub umorzenia jednostek uczestnictwa oraz rejestracji innych dyspozycji wynikających ze świadczenia usług dystrybucji jednostek uczestnictwa przez DMBH.

W związku z zawarciem przez DMBH z podmiotami trzecimi umów o przyjmowanie i przekazywanie zleceń nabycia instrumentów finansowych, tytułów uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, o oferowanie instrumentów finansowych – DMBH wykorzystuje nieodpłatnie: materiały marketingowe przygotowane przez te podmioty w celu reklamy, promocji lub upowszechniania informacji na temat produktów tych podmiotów dystrybuowanych przez DMBH lub usług w wykonaniu których DMBH pośredniczy jak również uczestniczy w nieodpłatnych szkoleniach organizowanych przez te podmioty.

Klient może ponieść dodatkowe koszty z tytułu korzystania z usług DMBH. Informacja o dodatkowych kosztach jest przekazywana klientowi przed zawarciem umowy.

SKARGI I WNIOSKI
Skargi i wnioski należy przesyłać do Inspektora Nadzoru na adres siedziby Domu Maklerskiego, składać w formie pisemnej w Punkcie Obsługi Klienta DMBH, lub przekazywać telefonicznie do Telecentrum pod numerem +48 22 690 11 11 lub 0 801 32 2484, w godzinach pracy DMBH.
Reklamacje wniesione do DMBH powinny być rozpatrzone w terminie 14 dni od daty ich otrzymania przez DMBH.
Jeżeli z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, konieczność szczegółowych ustaleń, badań lub prowadzenia dodatkowej korespondencji, rozpatrzenie reklamacji w terminie wskazanym powyżej jest niemożliwe, DMBH przed upływem tego terminu informuje Klienta o przedłużeniu terminu o dalsze 14 dni.
Jeżeli z jakichkolwiek powodów nie jest możliwe dotrzymanie wskazanych wyżej terminów należy na bieżąco informować Klienta o przyczynach opóźnienia i przewidywanym terminie udzielenia odpowiedzi.
Jeżeli DMBH nie jest właściwe do rozpatrzenia reklamacji, klient powinien być o tym fakcie poinformowany, w formie pisemnej, w terminie 7 dni od daty otrzymania skargi przez DMBH.

Z zastrzeżeniem akapitu poniżej, odpowiedź na reklamację Klienta następuje w formie pisemnej i jest wysyłana listem poleconym na adres korespondencyjny Klienta lub na adres, który Klient wskazał jako korespondencyjny w reklamacji.

Odpowiedź na reklamację złożoną przez Klienta posiadającego umowę umożliwiającą składanie dyspozycji przez telefon lub za pośrednictwem innych urządzeń transmisji danych może być przekazana Klientowi telefonicznie lub innymi urządzeniami transmisji danych, chyba, że Klient żąda przedstawienia odpowiedzi w formie pisemnej.

INNE INFORMACJE

Klient otrzymuje raporty ze świadczenia usługi maklerskiej w terminie i na zasadach określonych w Regulaminie dotyczącym właściwej usługi.